พี่หน่อย..ตอนนี้น้องพีร์กลายเป็น"มือเช็ดขี้"อันดับ 1..ของบ้านไปแล้วนะ5555

คิดถึงคุณตาๆเป็นไงบ้าง..เดวปีหน้าจาพาเหลนไปไหว้นะ..บอกคุณตาด้วย

นู๋ซื้อกิ๊ปติดผมมาให้น้องแก้มด้วย..น่ารักอย่างแรงงง

ยังไม่มีเวลาส่งไป..ว่างเมื่อไหร่จาส่งไปให้.งพร้อมกับรีโมททีวีที่ลืมเอาไป

ปีใหม่ไปเที่ยวไหนกันสาวๆบอกกันบ้างเน้อออ

อยู่กับคุณหลานทั้งวันเลยเหรอ

น้องพีร์ก็เหมือนกัน..วันๆก็เช็ดขี้-เช็ดฉี่กันตามระเบียบ

5555

tui_photo_digital@hotmail.com
คุณหน่อย ออนเอ็มคุยกันหน่อยนะถ้าว่าง
จากเพื่อน 3/6 จ้า ห้องเดียวกับ สุนทรีย์ เสาวคนธ์ รังสิณี ศิริพงษ์ วรพล สยาม มนัส สมชาย ฯลฯ

คุณนายหายไปไหนคะเนี่ย..

ข่าวคราวเงียบหายไปเลย

ลุงเป็นยังบ้างคะ

ปล.แม่ถามว่าพี่หน่อยกินกิมจิยัง???

น้องพีร์เปลี่ยนสกินให้ใหม่นะคะ

อันเก่ามันรวนๆคะ

คุณนายสบายดีไหมค่ะ

ทักทายค่ะ

โอ้ว...วววว

ถือเป็นการประหยัดเงินได้ดีทีเดียว

พี่หน่อยๆแม่บอกว่าจาเอากิมจิไปให้ด้วยใช่ป่ะ

นู๋เลยมีโปรแกรมมานำเสนอ...

เดวตอนเย็นเราทำเนื้อย่างกินกันเอาม่ะ

ไว้เดวนู๋โทบอกอีกทีนะคะ

นู๋เปลี่ยนสกินให้ใหม่นะ

อันนี้เบื่อแล้ว

ชอบไม่ชอบบอกได้นะคะ

นู๋ ส ว ย ก ว่ า ย่ ะ--"
v
v
v
v
v
v
ปล.นู๋กำลังหาโรงงานที่เป็นกระดาษอยู่นะ เดวนู๋โทบอกอีกที เพราะโรงงานที่นู๋รู้จักมันเป็นกล่องเครื่องประดับ พวกกำมะยี่อ่ะคะ ไม่มีกระดาษ(กำลังโทติดต่อให้รอแปปนึงเด้อ...)

สวัสดีคุณนาย
ยินดีด้วยที่เจอเพื่อนเก่าอย่างนายกาฬสิง รู้สึกว่าความหวังจะย้อนกลับมากันเยอะเลย ระวังนะเขาว่าเริ่มนึกถึงเรื่องเก่ามันจะ......เร็ว นะจ๊ะเจ้

เหมือนพีร์ จริง จริง ปีหน้าพี่ส่งพีร์เข้าประกวด
นางงามขนมจีน ชัวว์...............
แต่ต้องเพิ่ม...อึ้มมมม...ก่อน

เป็นงัยเหมื่อนม่ะ

ตอบหน่อยจร้า

คุณ ฮัน แร ซับ

เหรอๆๆๆ..ดีคะดี

ให้ตาหายไวๆ..แข็งแรงๆ

ปล.ประเด็นหลังที่ว่าไม่สบายหยุดเรียนไป4วันอ่ะ ป่วยการเมืองป่าว เด็กๆนู๋ใช้บ่อย5555

หุหุ...ข้างล่างเค้า..ทักทายกันเป็นจดหมายเลยทีเดียว

มีเม้าท์กันเรื่องสมัย"ม.ต้น"ด้วย

คุณผู้อ่าน..อยากทราบม่ะคะ..ว่าพวกพี่ๆเค้า"อายุปาเข้าไปเท่าไหร่??"

ปล.สอบถามข้อมูลเชิญหลังไมล์ได้คะ555555555555

ใครจากล้านินทา..พี่ใหญ่ของบ้านล่ะคะ

อนาคตนู๋ยังอีกยาวไกล..ไม่กล้าจิงๆ555

นู๋ว่าของแม่นู๋อ่ะ..คงไม่ต้องใช้กาแฟหรอก

แค่ให้แกงดข้าวสักเดือนก็พอ

เพราะทุกวันนี้กินข้าวทีเป็นกะละมัง(กินแทนลูกเห็นเค้าพูดแบบนี้ทู๊กที)

555555555555

สวัสดีครับ หน่อย
ต้องขอโทษด้วยครับ ที่ไม่ได้ตอบจดหมายของคุณหน่อยเมื่อวานนี้ เป็นเพราะว่าในตอนแรกนั้นผมตั้งใจที่จะส่ง file ภาพหน้าสมุดเฟรนด์ชิพที่หน่อยเขียนให้ผมก่อนที่จะเรียนจบมัธยมต้นมาให้หน่อยดูด้วย แต่จนแล้วจนรอดผมก็ไม่ได้ทำให้เสียทีเลยทำให้เสียเวลาไม่ได้เขียนตอบจดหมายหน่อยเลย เอาเป็นว่าคราวหน้าเดี๋ยวผมจะส่งมาให้หน่อยดูนะครับ

ผมรู้สึกยินดีมากที่่หน่อยยังจำผมได้ แม้จะเป็นในเรื่องของบุคลิกอย่างเดียวก็ตาม แต่จะว่าไปแล้วมีเพื่อนหลายคนเหมือนกันที่ต่างบอกว่าผมมีหน้าตาและรูปร่างที่เปลี่ยนไปเยอะกว่าคราวที่ยังเรียนอยู่มัธยมต้น อาจจะเป็นเพราะว่าผมเป็นเด็กที่เข้าเรียนก่อนเกณฑ์ถึงสองปีก็เป็นได้ครับ ที่ทำให้ผมโตไม่ทันเพื่อน ความจริงแล้วผมอายุน้อยกว่าเพื่อนๆที่เรียนรุ่นเดียวกันถึงสองปีครับ ยิ่งบางคนอย่างเช่น สุภาพ (ผู้หญิงที่หน่อยถามผมเมื่อคราวข้อความที่แล้ว ขาวๆ ตัวใหญ่ๆ) คนนี้เขาเป็นคนอายุมากที่สุดในห้องเลยครับ แต่ตอนนี้ผมโตทันเพื่อนทุกคนแล้วครับ ผมตัวสูงกว่าเพื่อนหลายคนรวมถึงศิริชัยด้วย

เห็นหน่อยพูดถึงแม่ของผม ผมต้องบอกว่าตอนนี้แม่ผมเสียแล้ว เกือบสิบปีเห็นจะได้ครับ แต่ยังไงก็ดีก็ต้องขอขอบคุณหน่อยด้วยที่ยังคิดถึงแม่ผมอยู่ แต่ผมคาดว่าแม่ผมกับแม่หน่อยต้องรู้จักกันแน่ เพราะว่าเป็นแม่ค้าเหมือนกัน

ตอนนี้ผมเข้างานที่กรุงเทพเพราะว่าต้องเขียนรายงานส่งหลังจากที่ไปออกภาคสนามมา งานของผมก็เป็นอย่างนี้แหละครับเป็นนักธรณี ต้องออกสนามบ่อยๆแล้วก็กลับมาเขียนรายงานที่กรุงเทพ ไม่ค่อยได้อยู่กับที่เท่าไร ผมออกจะนึกอิจฉาหน่อยอยู่นะครับที่เห็นว่าหน่อยมีกิจการเป็นของตัวเอง ได้ทำฟาร์มด้วย ชีวิตที่กรุงเทพที่ผมอยู่ตอนนี้นะครับ ถ้าไม่ใช่เวลางานแล้วผมจะไม่ออกไปไหนเลยมันรู้สึกว่าช่างวุ่นวายเหลือเกิน แต่ผมก็ชินเสียแล้วหล่ะครับตอนนี้ อย่างน้อยก็มีเพื่อนหลายคนที่อยู่ที่นี่ ในบางครั้งหลังเลิกงานก็มีบ้างครับที่เราจะนัดกันออกไปนั่งดื่มอะไรเย็นๆกันบ้าง คุยเรื่องต่างๆไถ่ถามสารทุกข์สุกดิบซึ่งกันและกัน มันก็ดีครับสำหรับชีวิตของคนที่ยังไม่แต่งงาน เพราะว่าถ้าเรามีครอบครัวแล้วการที่จะมาทำอะไรแบบนี้คงเป็นไปได้ยากครับ ตอนนี้ผมก็เลยขอใช้ชีวิตอยู่ไปเรื่อยๆครับ ยังอยากสนุกกับงานของตัวเองไปก่อน ไม่อยากมีครอบครัวเลย เหมือนกับเพื่อนที่เรียนด้วยกันกับผมที่มหาวิทยาลัยด้วยกันส่วนใหญ่เป็น คือจะไม่ค่อยมีคนแต่งงานครับ

วันนี้คงพอแค่นี้ก่อนนะครับ ไว้ยังไงเดี๋ยวค่อยมาเขียนคุยกันอีกครับ ผมขอตัวทำงานต่อก่อนนะครับ สวัสดีครับ

...กาฬสิงห์ เวียงวะลัย

อิอิอิ

สวัสดีครับ หน่อย
...ผมคาดไว้แล้วว่าหน่อยต้องคือพัชริน แพทย์เพียรแน่ จำได้สิ ทำไมผมจะจำหน่อยไม่ได้ หน่อยยังเคยเขียน สมุด friendship ให้ผมด้วยเลยก่อนที่ผมจะจบ ม 3 ไปแล้วไปเรียนต่อที่โรงเรียนราชสีมาวิทยาลัย ถ้าหน่อยคุ้นเด็กตัวเล็กที่สุดในห้องทับห้า เด็กคนนั้นก็คือผมเองและก็มักถูกแกล้งในห้องอยู่บ่อยๆครับ
...ผมดีใจจริงๆที่ได้มีโอกาสที่จะได้ติดต่อกับเพื่อนเก่าๆทั้งหลาย ผมได้มีโอกาสที่จะเจอเพื่อนจากที่ต่างๆซึ่งตอนนี้ต่างคนต่างก็แยกย้ายกันไปตามที่ต่างๆ แต่งงานบ้าง ทำงานบ้าง ซึ่งจะว่าไปด้วยอายุของพวกเราตอนนี้ก็ย่างเข้าหลักสี่กันแล้ว คนแรกที่ผมเจอคือศิริชัย ช่อผกา ตอนนี้เขาทำงานและมีครอบครัวอยู่ที่ระยอง ตอนนั้นเขาเขามาตั้งกระทู้ Post หาผมใน website แห่งหนึ่งซึ่งผมจำไม่ได้เสียทีเดี่ยวว่าข้อความนั้นว่าอย่างไร ทราบแต่ว่าตามหาเพื่อนคือผมแล้วทิ้งเบอร์โทรศัพท์เอาไว้ แต่ตอนนั้นผมกำลังอยู่หน้างานที่ประเทศลาว หน่อยเชื่อไหมครับว่าผมรู้สึกว่าตัวเองดีใจแค่ไหน ผมขอลาพักอีกสัปดาห์ต่อมาแล้วไปเยี่ยมศิริชัยที่ระยอง จากที่ไม่เคยเห็นหน้าค่าตากันมากว่าสี่ยิบปีแล้ว ในตอนแรกผมกลัวว่าผมจะจำหน้าศิริชัยไม่ได้และศิริชัยจะจำหน้าผมไม่ได้ แต่ผิดคาดครับ แม้เวลาจะเปลี่ยนไปนานมาก แต่ว่าก็ยังมีเค้าหน้าที่ยังให้จำกันได้อยู่ครับ จากนั้นเป็นต้นมาเขาก็เอาเบอร์โทรศัพท์ผมที่ผมให้ไว้ไป distribute ต่อทำให้ผมได้มีโอกาสได้ติดต่อเพื่อนหลายคนอีกครั้ง เพื่อนที่ กทม ที่เราได้เคยนัดทานข้าวกันก็มี ชรินทร์ แสงอินทร์ สมโภชน์ ผลเงิน เดชา ชานนท์เดช และที่ยังไม่ได้เจอกันเลยก็มีรักชัย จารเขื่อง กับรัฐไกร ภูลคร อีก ผมดีใจมากครับในเวลานั้น ต่อมาสักเมื่อปลายปีที่แล้ว เราได้มีโอกาสนัดทานข้าวกันที่โคราชครับ คราวนี้ได้เจอเยอะแยะเลยครับ คนที่หน่อยเอ่ยมาในข้อความที่ส่งมาให้ผมนั้น ผมก็ได้เจอทั้งหมดเลยด้วย
...ผมหวังว่าเราคงจะได้มีโอกาสที่จะได้ติดต่อกันบ้างนะครับ ถ้าไม่เป็นการรบกวนเวลาของหน่อยมากเกินไป และผมก็ขออนุญาติทิ้งหมายเลขโทรศัพท์ของผมไว้ให้หน่อยเลยนะครับ เผื่อว่าจะมีการติดต่อกันได้อีกทางหนึ่งครับ 08-3677-3991
...กาฬสิงห์ เวียงวะลัย (อั๋น)

เอ้าถ้าจำไม่ได้สุดท้ายแล้วเด้อ ประธานเชียรรีดเดอร์โรงเรียน 6 สมัยซ้อน กลุ่มเดียวกับเพื่อเธอที่เสียชีวิต หน้าตาน่ารัก แล้วก็ ไอ้ก้อย ไอ้ม้าทับสองทับสาม นังกระวินกระเทยรุ่นน้อง
พี่ขวัญเรือน วิรงรอง ทับหก พัชรินทร์ทับเจ็ด ห้องเดียวกับศิริพงษ์ ทรัพยา โอ้ยนึกไม่ออก
ขอไปอยู่แฟนชิปก่อนเด้อ.......